زابج معروف به فتجب ملقب هستند . پادشاه نوبه ملقب به كابيل ، پادشاه حبشه ملقب به نجاشى ، پادشاه جزاير درياى شرقى معروف به مهراج و پادشاه صقالب معروف به قناز مىباشند . پادشاهانى كه اردشير آنان را شاه ناميد . بزرگ كوشان شاه ، گيلان شاه ، بوذأردشيان شاه يعنى رساننده ، ميسان شاه ، بزرگ ارمنيان شاه ، آذرباذكان شاه ، سجستان شاه ، مرو شاه ، كرمان شاه بدشوار كرشاه ، يمان شاه ، تازيان شاه ، كاذش شاه ، بر جان شاه ، اموكان شاه ، سابيان شاه ، مشكزدان شاه ، ( در خراسان ) اللان شاه ( در موقان 103 ) ، براشكان شاه ( در آذربايجان ) ، قفص شاه ( در كرمان ) ، مكران شاه ( در سند 104 ) ، توران شاه ( در تركستان ) ، هندوان شاه ، كابلان شاه ، شيران شاه ( در آذربايجان ) ، ريحان شاه ( در هند ) ، قيقان شاه ( در سند ) ، بلاشجان شاه ، داوران شاه ( در سرزمين داور 105 ) ، نخشبان شاه ، قشميران شاه ، بكردان شاه ، كذافت شاه ، و اين بود نام شاهان . پاورقيها : ( 103 ) - موقان : ابن الكلبى گويد : كه موقان و گيلان از طبرستان بوده ولايتى است كه داراى روستاها و چراگاه‌هاى زيادى است ، تركمنها جهت دامدارى آن را اشغال كرده‌اند . ( 104 ) - سند : كشورى كه بين كشور هند و كرمان و سجستان واقع است . ( 105 ) - داور : مردم ناحيه آن جا را زمنداور كه به معناى زمين داور است گويند ، ولايتى است وسيع ، داراى شهرها و روستاها و مجاور ولايت رخج و بست و غور مىباشد ؛ استخرى گويد : داور نام اقليم حاصلخيز مرز غور از ناحيه سجستان است و مركز داور تل و در غور است كه در ساحل رودخانه هندمند ( هيرمند ) قرار دارد .